Iannis Xenakis

Concret PH

Gesloten deuren ° zondag 30 juni ° Doorlopend van tot 10.00 tot 18.00 uur
Erekoer, Landcommanderij Alden Biesen, Kasteelstraat 6, 3740 Bilzen

Het Philipspaviljoen op de Wereldtentoonstelling van 1958 in Brussel is een icoon in de geschiedenis van de elektronische muziek. Dat heeft behalve met de grote namen van de componisten die muziek voor dit paviljoen componeerden – Edgard Varèse en Iannis Xenakis – vooral te maken met de geluidsinstallatie van 325 luidsprekers. Daarmee konden de klanken zich door de ruimte verplaatsen, via door Xenakis ontworpen geluidsroutes.

Jan de Heer en Kees Tazelaar tonen echter in hun boek Van Harmonie naar Chaos: Le Corbusier, Varèse, Xenakis en Le poème électronique (2017) aan dat de ruimtelijke weergave die Xenakis voor ogen stond destijds niet is gerealiseerd. Op basis van een niet eerder gepubliceerde partituur laten de auteurs zien dat de zeer hoge bewegingssnelheden destijds technisch onmogelijk waren.

Speciaal voor AlbaNova werken De Heer en Tazelaar samen met Casper Schipper aan een versie voor Wave Field Synthesis van Xenakis’ Interlude Sonore (later uitgebracht als Concret PH) waarin een groot deel van de in de partituur beschreven ruimtelijke weergave hoorbaar wordt gemaakt. De resultaten van hun onderzoek zullen tijdens het festival worden gepresenteerd.

Het onderzoek is mogelijk gemaakt door Stichting Elektronische Gedichten.